Hayır diyebilen iletişim birimi

Kurumsal iletişim biriminin işi, kurumun söylemek istediğini iyi söylemek sanılır. Oysa işin önemli bir kısmı, söylenmemesi gereken şeyi söylenmeden durdurmaktır.

Bir açıklama masaya geldiğinde iletişimcinin verdiği asıl karar, cümlenin nasıl kurulacağı değildir. O açıklamanın yapılıp yapılmayacağıdır.
Zamanlaması doğru mu? Bu kadarını söylemek gerekiyor mu? Altı ay sonra bu cümleyi hâlâ savunabilecek miyiz?

Bu soruları sorabilmek yalnızca bir yetkinlik değil, bir yetki meselesidir.

Yönetimin istediği her metni yazan bir birim güvenilir görünür ama değildir. Çünkü hiçbir şeye itiraz etmeyen birinin onayı da hiçbir şey ifade etmez.
Kurum kendi iletişimcisinden geri bildirim almayı bırakır; sadece hizmet almaya başlar.

Bu genellikle kötü niyetle olmaz. Kimse bir toplantıda “Bize itiraz etmeyen biri lazım” demez. Sadece acele edilir. Kısa yoldan gidilir. İtiraz eden kişi zamanla daha az odaya çağrılır.

Zamanla kimse fark etmeden kurumun karar süreçlerindeki frenlerden biri ortadan kalkar.

İletişim yöneticisini kıdemli yapan şey, kaç yıldır o işi yaptığı değildir.

Yöneticisine “Bunu böyle söylemeyelim” diyebilecek güveni ve kurumsal ağırlığı taşıyıp taşımadığıdır.

Bu güven bir günde oluşmaz, pozisyonla da devredilmez.

Size her zaman evet diyen bir iletişim birimi size hizmet ediyor olabilir. Ama sizi korumuyordur.