Koridor

Pazartesi bir işi teslim edersiniz.
Salı günü yöneticinin masasına işin kendisi değil, iş hakkında söylenenler ulaşır.
Kimin söylediği belli değildir, ne söylendiği de tam belli değildir.
Sadece bir şeylerin “pek oturmadığı” duyulmuştur.

Bu dili konuşan küçük bir ağ hemen her kurumda vardır.
Bir işi yapmak zaman alır, hakkında konuşmak almaz.
Eleştiri bir süre sonra işin yerine geçer.
Ortalık karıştıkça kimse kimseye ne yaptığını sormaz.

Bir ağ ancak dinlendiği kadar güçlüdür.
Kurumda hangi dilin geçerli olacağına da en sonunda yönetici karar verir.
İyi yöneticiler koridordan bir cümle geldiğinde tek bir şey sorar: “İş nerede?”
Bu soru birkaç kez sorulunca koridor kendiliğinden sessizleşir.
Sorulmadığında ise işi taşıyanlar önce susar, sonra gider.

Üzücü olan şu:
Aynı kurum dışarıda itibarı için bütçe ayırır, her paylaşımın dilini tek tek tartışır.
Bir kurum hakkında en çok inanılan hikâye basın bülteninden çıkmaz.
Orada çalışanların akşam eve dönünce anlattıklarından çıkar.

İtibar dışarıda kazanılır, koridorda harcanır.